Nawigacja
 
Język strony

 Polski
 Angielski

 
O Rasie

POCHODZENIE

Powszechnie uważa się, iż koty brytyjskie przywędrowały do Europy z Egiptu. Stąd wraz z legionami rzymskimi, zawędrowały aż do Anglii, dzięki czemu zawdzięczają swoją nazwę. Tu zadomowiły się, swobodnie żyjąc i się rozmnażając, a fakt iż zamieszkiwały właśnie wyspę sprawił, że uznawana była do czasów II wojny światowej za najczystszą z istniejących ras. Około roku 1800 r. hodowcy zainteresowali się jego pochodzeniem i wyglądem. Harrison Weir w 1871 r zorganizował pierwszą wystawę kotów, przedstawiając tym samym kota brytyjskiego „szerszej publiczności”.

Poważne zagrożenie dla rasy przyniosła wcześniej wspomniana II wojna światowa, gdyż bardzo ciężko było o kocury, by móc kontynuować linię genetyczną. Po wojnie udało się przywrócić populację dzięki krzyżowaniu z kotem kartuzkim oraz perskim, który budową i umaszczeniem najbardziej przypominał kota brytyjskiego.

Efektem tego dzisiejsze koty brytyjskie odbiegają wyglądem od tych sprzed okresu wojennego mają krótsze nosy, większe głowy, szersze policzki i bardziej krępą budowę ciała.

WYGLĄD

Obecny standard (FIFe od 01.01.1998r), czyli opis wyglądu kota idealnego, według którego sędziowie oceniają koty na wystawach:

Wielkość: od dużego do średniego (kot brytyjski jest największym kotem krótkowłosym, a jego waga wacha się od 4 do nawet 9 kg w przypadku kocurów)

Głowa: okrągła i masywna z szeroką czaszką

Podbródek : dobrze wykształcony.

Nos: krótki, szeroki i prosty z lekkim zagłębieniem, ale “stop” nie taki jak u Exotyków

Uszy: małe i lekko zaokrąglone na czubku, szeroko rozstawione

Oczy: duże, okrągłe, szeroko otwarte i szeroko rozstawione, w kolorach miedziany lub ciemnopomarańczowy, niebieski, różnooki, zielony lub niebiesko-zielony, zielony preferowany

Szyja: mocno osadzona i krótka, bardzo silna i bardzo rozwinięta

Korpus: umięśniony, krępy z szeroką klatką piersiową, ramiona i tył mają być silne i solidne

Nogi: krótkie i silne

Łapy: okrągłe i mocne,

Ogon: krótki i gruby, lekko zaokrąglony na czubku

Futro: krótkie i gęste, z dobrym podszerstkiem, szorstkie w dotyku, każdy włos powinien być jednakowo zabarwiony od końca do nasady, nie dotyczy odmian tabby i srebrzystych. Kot brytyjski występuje w przeróżnych odmianach barwnych od jednolitych kolorystycznie po bicolory (dwubarwne), a także trójbarwne (tylko kotki).
Jego misiowaty wygląd może wskazywać na potrzebę intensywnego dbania o jego futerko, w rzeczywistości jednak nie wymaga częstego szczotkowania.

Ogólnie podsumowując kot brytyjski powinien być w swojej budowie „okrągły”.


CHARAKTER

Charakter ma bardzo zrównoważony, jest na pewno kotem towarzyskim choć niekoniecznie wylewnym, przejawia się to między innymi tym, że chętnie towarzyszy domownikom w codziennym życiu, oczywiście zachowując przy tym dystans (np. z punktu widokowego jakim jest parapet -zresztą wszystkie źródła domowego ciepła są dla niego inspiracją do wypoczynku J). Nie są to raczej koty spędzające czas na kolanach właściciela, „brytek” chętniej wybierze wygodny fotel, a na pieszczotki przyjdzie gdy sam uzna za stosowne, wybierając przy tym moment gdy znajdziemy dla niego chwilę czasu, sam zresztą nie lubi nadmiernego okazywania uczuć. Jako dorosły kot raczej wybiera poziome przestrzenie (parapet, fotel, drapak) aniżeli karkołomne wspinaczki po firankach, meblach i podobnego typu sprzętach domowych. Pomimo swoich gabarytów są to koty ciche, spokojne i łagodne. Mają silnie rozwinięty instynkt macierzyński, który być może wpływa także na to, że łatwo akceptują dzieci i zaprzyjaźniają się z psami. Nie wymagają tez wielkich przestrzeni, więc wspaniale czują się nawet w małych mieszkaniach.